Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2015

Μυγάκια – Μερλάνα ντε Τροκ

Ψυχορραγούν νταήδες που περόνιασαν με τ’ άγαρμπα λόγια τους μια μυστική συμβουλή. Δεν ήθελε να πάει από ‘κει. Δεν ήθελε να μιλήσει στο τηλέφωνο. Δεν ήθελε να ουρλιάξει στο γείτονα. Στη μούχλα του ψυγείου κέντησε μια κληματαριά – ψωμί ωσάν χαμόγελο του ήλιου – κι όλο έβγαινε κι έβγαινε κι έβγαινε από ΄κει στροβιλιζότανε ένα νεύμα τρισχαριτωμένο.

Να στον πάρω τσιμπούκι με βοηθάει να σκέφτομαι, να μετράω χαλίκια, να θυμάμαι στενά, σε παγκάκια να ξεκουράζομαι, ειδήμων να γίνομαι στη ζέση. Κορόμηλο το δάκρυ θα τρέχει όταν θα πανδρεύεσαι. Και θα ΄ναι σάπια η καρδιά μου, σα φρούτο που ξεχάστηκε παραπάνω μέρες στο καλάθι ή στο μπολ.

Advertisements

5 φωτογραφίες – Κατερίνα Μπούζα

IMG_2530 (2)

 

IMG_2443

 

IMG_1960 (3)

 

IMG_0607

 

IMG_2345 (2)


Λίγο μετά το καλοκαίρι, λίγο πριν το έντυπο #02

Μαυροντυμέν-η Χαρά,
χαζεύει τον εαυτό της
σε γυαλιά καθρέφτες

ίχνη από πέλματα παντού
με πάτησε ο κόσμος όλος
κι η σήμανση τηλεοπτική

Κατίμ

Στο περιθώριο της παραλίας
– από το βράχο και μετά
με δυσκολία θα διακρίνεις
τους χαμαιλέοντες γυμνιστές
πού στήθη και πού πέτρες
πού άμμος και φαλλός
να καταγράφουν πυρωμένα μανιφέστα.

Γ. Μακελάρης

 

Παλιά σου τέχνη η θάλασσα.
Τα κύματα σκίζουν το κορμί σου.
Το χτυπούν στα βράχια ξανά και ξανά.
Κι είναι έτσι αυτή,
η πιο κοντινή σου επαφή με τη γη.

Κικέρτα

 

Έκρινε τους άλλους απ’ τα ρούχα.
Ακόμα κι απ’ τα μαγιό.
Μέχρι που βρέθηκε
σε παραλία γυμνιστών
κι απόλαυσε τη θάλασσα.
Να τον έπνιξε άραγε
τον παλιό του εαυτό;

Γ. Κακαές

 

Τα καλοκαίρια
η ποίηση
πέφτει στα σεντόνια
με ψεύτικο όνομα.

Τι σκατένια φάση!
διαμαρτύρεται το φεγγάρι
για τις προσδοκίες
που του φορτώνουν.

Eλ. Μοσχοβάκη

 

 


Αρέσει σε %d bloggers: