Category Archives: Γραφή

παιχνίδι γεωμετρίας μεταξύ λόγου και φωτογραφίας

|Ασχήμια|

|Ασχήμια είναι η αποσιώπηση της συνείδησης,

τα πεινασμένα σκυλιά που κανείς δεν προσέχει.

Ασχήμια είναι τα σφουγγαρισμένα πατώματα,

οι αιματοβαμμένες γραβάτες,

οι οθόνες που διαστρεβλώνουν το σήμερα.

Ασχήμια είναι το ανελέητο εμπόριο 

κι οι επιτηδευμένες κουβέντες,

προκειμένου ν’ αποκρύψουμε τις χαρακιές μας.

Ακόμα, ασχήμια είναι οι κραυγές των πιστών,

καθώς παλεύουν ν’ αναστήσουν το Θεό τους·

κι εμείς που ονειρευτήκαμε ένα σύνολο αταξικό,

εμείς που αγαπήσαμε έναν κόσμο αληθινό,

απομείναμε να γράφουμε λέξεις σε σκισμένες σελίδες,

δείγμα ότι κάποτε ζήσαμε.|

{0B0377F9-77B6-45B7-9452-04F839A508B2}

photo: Giampaolo De Pietro

|Ενός λεπτού σιγή|

|Ενός λεπτού σιγή για όλα τα πρωινά

που έζησαν στη σκιά των εφιαλτών της νύχτας.

Για όσους απομείναν με τη σκέψη τους.

Για όλες τις στιγμές που δειλά βούτηξαν στα γνώριμα

και κατέληξαν άχρωμες.

Για όλους όσους συμβιβάστηκαν.

Για όλα τα ταξίδια που δεν κάναμε,

για τις φωτογραφίες που δε βγάλαμε,

για τους στόχους που εγκαταλείψαμε.

Ενός λεπτού σιγή για τη ζωή που δε χαρήκαμε.|

                                                                                    |Γιάννης Γρίβας|

Advertisements

Duettos από το #07

TitanicSkantz (2)

σκίτσο: Titanic_Γιώργης Μαθόπουλος

 

Γιάντες   

Είναι αυτό που σου κλείνει τα μάτια

Πριν τραβήξεις το κόκαλο

-καλοψημένη ήταν η κότα, αλήθεια-

Γιάντες, ξεκινάς να μη θυμάσαι

(κώστας πλησιώτης & Ελένη Μοσχοβάκη)

 

 

Αντί ταπετσαρίας

το πλάνο αχανές

και σε πτυχές διπλωμένο

ο αστρονόμος κράταγε

ρυθμό συμπαντικό

μια ταπετσαρία

δε φέρνει κατάνοιξη

ούτε το τρυπάνι

τριγμό

(feuve & κώστας πλησιώτης)

 

 

  — Δεν ξέρω τι σημαίνει, τί.

Η πιο σημαντική επί-θεση

είναι η αναγνώριση που έπεται της γέννησης.

Το αποδεικτικό ότι ανήκεις κάπου.

Μονάχα η ανάσα μου,

το κλάμα μου,

επανέρχονται

για να μαρτυρήσουν

την ανώνυμη θυσία.

Δεν έχω “μέσα” να ανατρέξω

ούτε άλλες λέξεις

για να περιγράψω το παράδοξο.

Δε βρίσκω σώμα στη σκιά της ύβρεως

κι απ’ το φόβο απλώς βαβίζω

μπαμπαμπα

προστάτεψέ με

pater família αγκάλιασέ με

κι εγώ ως αντάλλαγμα

θα τιμώ το όνομά σου.

(οι νικολακόπουλοι)

 

Η αποκαθήλωση του “εγώ”

οι μαυροφορεμένες ήξεραν

να καπνίζουν

με κείνο το λοξό μειδίαμα

περίγραμμα σταθερότητας.

“σκοτώνεις γυναίκες;”

(Κικέρτα & κατίμ)   

Κάθε πρωί

σκαλίζεις στα γρήγορα στο πρόσωπό σου

μάτια γινωμένα που κρέμονται

έτοιμα να πέσουν

χείλη μισάνοιχτα

τι ήταν αυτό που ήθελες να πεις

πριν σου σωθούν οι σφαίρες;

(Μαργιάννα Χύμου & Έλενα Νικολακοπούλου)

                                                                                                 

MathFysisTonSynaisthimaton

σκίτσο: Φύσις των Συναισθημάτων_Γιώργης Μαθόπουλος

 

 

 

 

le pillole ufficiali hanno un effetto scemo

che prendo comunque in considerazione dato

che sono presuntuoso quanto un singolo uomo.

Giampaolo De Pietro

 

τα εγκεκριμένα χάπια έχουν μια ηλίθια επίδραση

που λαμβάνω ωστόσο υπόψη δεδομένου

ότι είμαι φαντασμένος όσο ένας μοναδιαίος άνδρωπος

(μετάφραση Ελένη Μοσχοβάκη)

 

 

My own Tamara lives in Piraeas

the empty lot across the old Post Office

corner of Filonos and Admiral B Streets and

where she lives it’s always Spring of ’59

Angelos Sakkis

 

Η δική μου Ταμάρα ζει στον Πειραιά

το αδειανό οικόπεδο απέναντι απ’ το παλιό Ταχυδρομείο

Φίλωνος και Ναυάρχου Β γωνία κι

εκεί που ζει είναι πάντα Άνοιξη του ‘59

(μετάφραση Ελένη Μοσχοβάκη)

 


ii. συλλογικό cut-up μπλέντερ από το #07

η ροζ καταστολή – μ’ ένα άρλεκιν ξεχνιέσαι

 

II. Tα κινούμενα στελέχη έκτακτης ανάγκης και οι μεγάλες γυάλες με τα άλατα στο μπάνιο, της θύμισαν την πρώτη της επαφή με τα πλούτη. Το συναίσθημα ότι είναι κυρία του εαυτού της, ενώ μερικοί άνθρωποι φτιάχνουν μόνοι τη φυλακή τους.

Η συστηματική τιμωρία των παραβάσεων που εμπλέκει η μηδενική ανοχή και οι γυναίκες που δεν είναι τίποτα ευαίσθητα φυτά, βασίζονται στην ιδέα μιας αύξησης της παραγωγικότητας

Ευτυχώς, η συνοικία ήταν έγκυος. Και τώρα; ρώτησε ναζιάρικα. Τα κινούμενα στελέχη έκτακτης ανάγκης πρέπει να ντυθούν.

 

 

-Όχι, μικρούλα μου, δε θα φωνάξεις, της είπε.                                                       

2 lettering1

lettering (digital collage)                    _σουρ λουλου

|μικρούλα, και το υποκοριστικό φώνημα αντήχησε ως την είσοδο|

-Φαντάζεσαι το σκάνδαλο που θα ξεσπάσει όταν θα σε βρούνε γυμνή στην κάμαρά μου;

|δε φαντάζεται|

-Και ποιος θα πιστέψει τις δικαιολογίες σου;

|δεν πιστεύει, δε δικαιολογείται|

μόνο

φωνάζει:

δεν είμαι μικρή

κι αν από μικρές μας λέγανε να κάνουμ’ ησυχία,

ανάληψη ευθύνης για τη φασαρία,

λοιπόν.

κι αν αποστολή του μεσολαβητή (médiateur) είναι η εξουδετέρωση της σύγκρουσης,

αδ(ε)ιαμεσολάβητα

στη σύγκρουση

τότε.

 

ο Έντγκαρ αισθάνθηκε πρωτόγνωρα ανασφαλής.

η Ίζι με την Άγκατα κινήθηκαν προς την έξοδο.

 

Όσοι είναι γεννημένοι στον “αστερισμό” του ενεργού Κοινωνικού Κράτους, αδυνατούν να βιώσουν τα εξεγερτικά φαινόμενα ως τέτοια. Ατύχημα αστρολογικής συγκυρίας.

 

 

bodymatter3

bodymatter3 (digital collage)_σουρ λουλου

                               3

Όλοι μας λειχήνες

ζυμωνόμαστε πάνω στο φαλλικό μανιτάρι.

θα ‘φτανε μια λέξη για να προβάλει ξαφνικά η ερημιά

που χωρίζει τις τάξεις όπως χωρίζει

και τα σώματα.

 

 

 

 

Η κρυφή γοητεία του αίματος ή Τι δε μας έμαθαν στο νοσοκομείο

 

Η νομική ανηλικιότητα του αίματος με δυνατότητα γενετικής εξέλιξης προς το καλό ή το κακό, σας κρατά αιχμαλώτους όσο ποτέ. Κάτω ο Professor X, ζήτω ο Malcolm X.

 

 

 

Το συλλογικό project αυτού του τεύχους ως ένα cut-up παλίμψηστο, ανακατεμένο στο συλλογικό μας μπλέντερ, διερευνά τα σημεία συνάντησης του φαντασιακού του μεταπολιτευτικού “κοινωνικού -θεραπευτικού*- κράτους” με τη ροζ λογοτεχνία της περιόδου. Απαρχή της διαδικασίας, τα συλλογικά αλληλεπιδρώμενα κολλάζ των εικαστικών, με τα οποία κι ακολούθησε διαρκής διάλογος ανατροφοδότησης από την πλευρά της γραφής. Έτσι, οι παραγόμενες -μέσ’ από την αναδιάταξη του τεμαχισμού- εικόνες δεν είναι πλέον ευκρινές αν προηγήθηκαν του λόγου ή αν τις υπέβαλε εκείνος πρώτος: λες και τα κολλάζ (λόγου ή εικόνας, εικόνας ή λόγου) αδράχνουν κοινές στιγμές.

 

arlekin_collage.jpg

digital collage _Kristel Pent

 

*Κρίστοφερ Λας, “Η Ζωή στο Θεραπευτικό Κράτος”,
μτφρ. Ν. Γκιμπιρίτης, τχ. 6, Πρόταγμα.

i. συλλογικό cut-up μπλέντερ από το #07

η ροζ καταστολή – μ’ ένα άρλεκιν ξεχνιέσαι

Το συλλογικό project αυτού του τεύχους ως ένα cut-up παλίμψηστο, ανακατεμένο στο συλλογικό μας μπλέντερ, διερευνά τα σημεία συνάντησης του φαντασιακού του μεταπολιτευτικού “κοινωνικού -θεραπευτικού*- κράτους” με τη ροζ λογοτεχνία της περιόδου. Απαρχή της διαδικασίας, τα συλλογικά αλληλεπιδρώμενα κολλάζ των εικαστικών, με τα οποία κι ακολούθησε διαρκής διάλογος ανατροφοδότησης από την πλευρά της γραφής. Έτσι, οι παραγόμενες -μέσ’ από την αναδιάταξη του τεμαχισμού- εικόνες δεν είναι πλέον ευκρινές αν προηγήθηκαν του λόγου ή αν τις υπέβαλε εκείνος πρώτος: λες και τα κολλάζ (λόγου ή εικόνας, εικόνας ή λόγου) αδράχνουν κοινές στιγμές.

υλικό κατατεμαχισμού: ΙΝΕ, Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, Αναλυτικό Γλωσσάριο, μτφρ. Χ. Καρακιουλάφη, τμ. 2, Αθήνα 2003, καθώς και τα άρλεκιν: Απιστίες, Γυναίκες του Έρωτα, Το Δώρο της Θάλασσας, Απαγορευμένος Παράδεισος, Πρίγκιπες της Ερήμου κ.ά.

 

 

 

imageedit_1_4440139725

int_r_o (digital collage) σουρ λουλου

 

cage (2)

Γιa το απόσπασμα αυτό κατηγορήθηκε ο συγκολλητής του αλλά αθωώθηκε μέ τήν υπ’ αριθ. 34.000/53.000 απόφαση τού Εφετείου Αθηνών, ως φανταστικό και επομένως μη νομικό πρόσωπο.

-κι αν διαφωνήσω;

-θα είσαι άπορη.

Στεκόταν όρθιος μπροστά της, με τα πόδια ανοιχτά.

Η Λώρα δεν αντιστάθηκε, δεν υπήρχε πια λόγος.

 

Απολαύσατε το Άρλεκιν που μόλις διαβάσατε;

 

imageedit_1_5646491199

bodymatter 2 (digital collage) σουρ λουλου

 

 

girl

Οι κανονισμοί υπο-ανάληψης ευθύνης είναι σαφείς για εκείνη:

Η στολή της πρέπει και οφείλει να είναι υπέρμετρα προσεγμένη. Είναι η εικόνα της προς τον έξω κόσμο. Θα την αναγνωρίσεις από τα γήινα χρώματα στη ζώνη, τα εξω-γήινα χρώματα στη μπλούζα της, καθώς και τον κόμπο στο λαιμό της.

 

Από τα 16 και μετά, της δίνεται η δυνατότητα άσκησης επαγγέλματος. Το ωράριο είναι ο αριθμός των ωρών που προσφέρει, ώστε οι περικοπές εξόδων να της επιτρέψουν να αναστενάζει (μην) κάθε βράδυ.

Το βάρος των ευθυνών και για όσους μήνες διαρκεί η σύμβασή της υπόκειται σε ορθολογικοποίηση διαφόρων δράσεων ωσάν κατασπαραγμό από μια μεγάλη αγέλη.

Για όσους μήνες διαρκεί η σύμβαση, η Ίζι Χέλιγκαν αναφωνεί:

“Εμπρός, στους γκρίζους κροτάφους!

Πίσω στα γκρίζα θεσμικά πλαίσια!”

 

imageedit_1_3298115849

μαρού – κολλάζ

 

*Κρίστοφερ Λας, “Η Ζωή στο Θεραπευτικό Κράτος”, 
μτφρ. Ν. Γκιμπιρίτης, τχ. 6, Πρόταγμα.

 

 


& θα γίνουν Σημεία και Τέρατα

 

 

Το Σάββατο 20 Γενάρη στο Chimeres.Space θα γίνουν Σημεία και Τέρατα:

|Τσάι και συμπάθεια | Γουόρκσοπς // πειραματισμοί // παιχνίδι // συζητήσεις (Σελιδοποίηση-Εξώφυλλο-Εκτύπωση-Βιβλιοδεσία) | Παρουσίαση μπροσούρας  «Το σύγχρονο εκδοτικό τοπίο και άλλα καινά δαιμόνια» & συζήτηση για το εγχώριο εκδοτικό τοπίο, την αφομοίωση του όρου «αυτοέκδοση» και την ανάγκη δημιουργίας δικτύων και οριζόντιων δομών έντυπης αντικουλτούρας | Μηπερφορμάνς | Μπαρ |

 

Αλέξανδρος Διογένης – Chimeres fanzine – ΕΙ – Κυτταρίτιδα – Μέταμαν – Ουαπίτι – Sofanky – Τεφλόν – Τσακμάκι

 

περισσότερα για το πρόγραμμα: https://simeiakaiterata.gr/#/draseis/20180120

 

Simeia&Terata Ekdilwsi 20-01.jpg


Αρέσει σε %d bloggers: