Category Archives: Ζωγραφική

These foolish wings – ένα συλλογικό «αντι-τραγούδι»

Εν αρχή, μια διάδραση μεταξύ των εικαστικών ντέμη και Kristel (Pent), που άλλαξαν τόπους από το βορρά στο νότο κι αντίστροφα, ένα παιχνίδι κάπου ανάμεσα σε Νορβηγία, Ελλάδα κι Εσθονία. Εν συνεχεία, ένα αυθόρμητο collage κλεμμένων** και νέων στίχων, μια συλλογική σύνθεση από τη μεριά των γραφιάδων, ήρθε να μπει στο παιχνίδι.

Κι εγένετο … These Foolish Wings (ένα συλλογικό «αντι-τραγούδι»)

 

Αυτά τα σπασμένα φτερά

μου θυμίζουν εσένα

δεν έχουν αυταξία

-πουλιού ή ανεμιστήρα-

 

Μ’ αυτά τα σπασμένα φτερά

Μάθε ξανά να πετάς

broken wings – ντέμη

 

Ο άνεμος στροβιλίζει

τα φύλλα -σπασμένα φτερά

διασχίζουν το δρόμο

και ξέρω ότι έρχεσαι κοντά μου

 

Του φθινοπώρου φύλλα

-σπασμένα φτερά μου θυμίζουν εσένα

 

Σε τρύπιο φαράσι

του φθινοπώρου φύλλα

π-ε-τ-ο-ύ-ν τις πιέτες

Στο κόκκινο (σ)το μαύρο

 

πιέτες πετούν

Στο κόκκινο (σ)το μαύρο

 

Μάζεψε προσεκτικά

του φθινοπώρου φύλλα

με κόλλα στο σώμα

κάν’ τα φτερά

παρέμβαση Kristel #1

 

Μ’ αυτά τα φύλλα

Μάθε ξανά να πετάς

 

Αν δεν αφήσεις πίσω το σώμα σου

Μη δοκιμάσεις ποτέ να πετάξεις

του φθινοπώρου τα φύλλα στον κάδο

θα σε πάρει η μυρωδιά

 

Ποτέ μη δοκιμάσεις να πετάξεις

Αν δεν αφήσεις το σώμα σου πίσω

 

Κι όσο τη ζωή σου

ποντάρεις στο κενό

ο ήλιος ψηλά σε τρέφει

για να σε φέρει πάλι

παρέμβαση ντέμη #2

 

Στην αγκαλιά μου

να πετάς και να θυμάσαι

 

Φρόντισε τα κινούμενα μέρη

να μη σαλέψουν ποτέ

αλλιώς φωτιά θα βάλουν

για να περάσει η ώρα

 

Να μη σαλέψουν ποτέ

 τα κινούμενα μέρη

 

Μαθαίνοντας να πετάς

οι ουρανοί κάνουν κύκλους

στις άκρες των φτερών*

μέχρι να μην υπάρχουν πια

 

Μέχρι να μην υπάρχουν πια φτερά

Μέχρι να μην υπάρχουν πια φτερά

These foolish wings, ντέμη – Kristel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ομιλούμενο:

[…] (σε πύργο): Επιβεβαιώστε 001/124 έτοιμοι προς αναχώρηση.

(Πύργος): Γεια σας και πάλι, η ώρα είναι 54.12

(Προς Πύργο): 1/100. Είναι να φύγει.

(Πύργος): Μπορείτε να ξεκινήσετε την απογείωσή σας, άνεμοι πάνω από 1/16 κόμβους.

(Στον πύργο): 001/124

Μαλακά με τα φρένα. Ηρέμησε. Θα ρολλάρει αυτή τη φορά. Απλώς, δώσε δύναμη σταδιακά, και αυτό …»

 

 

**Βιβλιογραφικό παράρτημα κλεμμένων στίχων και δανεικών τραγουδιών:

 

«Μ’ αυτά τα σπασμένα φτερά / μάθε ξανά να πετάς»

(“take these broken wings / and learn to fly again”)

Broken Wings” – Mr.Mister

 

«Αυτά τα σπασμένα φτερά / μου θυμίζουν εσένα»

(“and still my heart has wings / these foolish things remind me of you”)

These Foolish Things” – Ella Fitzerald, Billie Holiday, Etta James, Nat King Cole, Frank Sinatra)

 

«του φθινοπώρου τα φύλλα / στο κόκκινο στο μαύρο»

(“the autumn leaves of red and gold”)

Autumn Leaves”- Nat King Cole

 

«του φθινοπώρου φύλλα […] στο φαράσι»

(“Les feuilles mortes […] à la pelle.”)

Les feuilles mortes” – Yves Montand

 

«Ποτέ μη δοκιμάσεις να πετάξεις / αν δεν αφήσεις πίσω το σώμα σου»

(“Don’t ever try to fly / unless you leave your body on the other side”)

“Know” – System of a Down   

 

« … Tα κινούμενα μέρη να μη σαλέψουν ποτέ»

«για να περάσει η ώρα»

( … all moving parts stand still

Just to pass the time)

All Moving Parts (Stand Still) – Black Sabbath

 

« … στις άκρες των φτερών»

« … μαθαίνοντας να πετάς»

« … οι ουρανοί κάνουν κύκλους»

(“… on the tips of my wings

 … learning to fly

 … the circling skies)

“Learning To Fly” – Pink Floyd

Advertisements

το παιδί – Francesco Balsamo

«Το Παιδί», 2016, Francesco Balsamo

 

Κοιτώντας το παραπάνω σχέδιο του Francesco Balsamo

για το τσακμάκι #6  που σε λίγες μέρες έρχεται,

αντικρίσαμε στο «Παιδί» του

το «Σημάδι της Αφροδίτης» του Νίκου Κούνδουρου.

Κι ενώ παίζαμε τεντώνοντας τα όρια μεταξύ των γλωσσών,

είδαμε ακόμη μια φορά τα σύνορα να λυγίζουν,

μέχρι που χάθηκαν παντελώς από τ’ ανάμεσό μας.

«Μικρές Αφροδίτες», 1963, Νίκος Κούνδουρος ( 1926-2017)

 

 

 


αρχιτεκτονικά σχέδια αποτύπωσης – Ηρώ Τζωρτζακάκη

 

intro-05

 

 

14256350_10207607545095896_919586953_n

κλείσιμο εντύπου #05

 

 

 

 

 


Αφετηρία συλλογικού στο #05

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αυτή είναι η θεα μου.

Παντζούρια που μας κοιτούν.


Μαργαρίτα Ανεμογιάννη – 3 σχέδια

 

14696809_10154516375229000_1812994091_n

 

 

 

c650050

 

 

 

develop-c65011361


Αρέσει σε %d bloggers: