Category Archives: Ζωγραφική

Πτέρυγες {Ἔρωτος } Ρόδος – Πάρος Αθήνα – Τήνος

 

23760175_10208201201027992_1560952245_o

οδός Σιμμίου, Ρόδος    φωτογραφία: Έλενα Νικολακοπούλου

ένα χρόνο μετά την περσινή μας συμμετοχή
στο paros' poetry & translation symposium στην Αθήνα,
κι εν όψει του φετινού paros' poetry & translation symposium στην Τήνο,

η στιγμή φάνηκε σωστή για την κοινοποίηση μιας μετάφρασης
που ήρθε και μας βρήκε (πέρυσι) μάλλον τυχαία:

 

φίλος κλασικιστής μάς παρέδωσε αυθορμήτως
ένα ποίημα του Σιμμίου του Ροδίου (II – Πτέρυγες)

 

 

20117234_10207490586743079_1685723144_n

from The Greek Bucolic Poets, J.N.Edmonds, Harvard

 

και με τη βοήθεια της αγγλικής της μετάφρασης, ζευγαροπλεκτά, στα σημεία όπου οι δωρικοί τύποι του πρωτοτύπου μάς ξένιζαν,

 

 

20134764_10207490586783080_2114684127_n

from The Greek Bucolic Poets, J.N.Edmonds, Harvard

 

προσπαθήσαμε να καταλήξουμε σε μια νεοελληνική εκδοχή…

 

 

 

[Το ποίημα του Σιμ(μ)ία του Ρόδιου, οι Πτέρυγες [Έρωτος],
δια-σώζεται μαζί με άλλα έντεκα επιγράμματα
στην Παλατινή Ανθολογία.
Για το πρωτότυπο κείμενο (II. Πτέρυγες),
καθώς και για την αγγλική μτφρ. (II. The Wings),
βλ.: J.M. Edmonds, The Greek Bucolic Poets,
Harvard: The Loeb Classical Library, 1919, σ. 492,
καθώς & για περισσ. πληρ. βλ.:  Pierre Waltz, Anthologie Grecque,
Paris: Les Belles Lettres, 1960, κατάλογοι ποιητών τόμων ΙΙΙ, V, ΧΙΙ.]

 

 

ΙΙ. Τα φτερά

 

Αντίκρυσε τον άρχοντα της βαθύστερνης Γης, αυτόν που ανέτρεψε το Γιο του Άκμονα, και μη φοβηθείς

που τόσο μικρός άνθρωπος, μπορεί φορτωμένος να είναι με ολόπυκνη γενειάδα.

Γιατί εγώ γεννήθηκα, όταν κυβερνούσε η Ανάγκη, κι όλα τα όντα,

όλα όσα κινούνταν μεσ’ απ’ τον Αιθέρα και το Χάος,

βρίσκονταν μακριά χάριν της ολέθριας

γνώσης της.

 

Ούτε γιος

γοργόπτερος, της Κύπριδας και του Άρη,

λέω πως είμαι, ούτε κυβέρνησα δια της βίας

αλλά δια της πράας πειθούς. Κι όλα το ίδιο, σε μένα

υποκλίθηκαν, γη, βαθειά θάλασσα κι ουρανός ορειχάλκινος,

και το πανάρχαιο σκήπτρο [τους], οικειοποιήθηκα, και μ’ έκαναν

σε θεούς ανάμεσα, κριτή.

 

Σι(μ)μίας ο Ρόδιος

~ μτφρ. Έλενα Νικολακοπούλου & κατίμ

 

 

Αντίστοιχη ήταν κι η μεταμορφωτική πορεία
της εκδοχής του ποιήματος σε καλλίγραμμα:

 

Simmias_de_Rhodes_-_Les_Ailes

καλλιγράφημα Πτέρυγες Έρωτος, Σιμμίου

 

 

 

από το ιστορικό χειρόγραφο του τεχνοπαιγνίου,

 

στη νεοελληνική εκδοχή του

 

 

 

 

 

poem

καλλίγραμμα Φτερών: Kristel Pent

poem_wings_print_portrait

καλλίγραμμα Φτερών: Kristel Pent

 

 

Τεχνοπαίγνια
«Ιδιότυπο ποιητικό είδος που καλλιεργήθηκε στα πρώιμα αλεξανδρινά χρόνια, αποτελούν τα τεχνοπαίγνια [the pattern-poems], ποιήματα προορισμένα, όταν καταγραφούν, να παίρνουν το σχήμα ενός αντικειμένου. Εκτός από τη Σύριγγα του Θεόκριτου, μας σώζονται ο Πέλεκυς, οι Πτέρυγες και το Ὠιόν («Αβγό») του Σιμμία από τη Ρόδο, και ο Βωμός του Δωσιάδα. Με την πολύπλοκη μετρική τους και με το αινιγματικό, σχεδόν ακατάληπτο για μας, περιεχόμενό τους, τα τεχνοπαίγνια αποτελούν οριακά δείγματα της λόγιας, εξεζητημένης και επιδεικτικής αλεξανδρινής ποίησης, που πια στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι φανερό ότι δεν απευθυνόταν σε ακροατές αλλά μόνο σε επαρκείς αναγνώστες». http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/history/grammatologia/page_064.html

βλ. ακόμη: «Τεχνο-παίγνιον: το, παίγνιον ή παιδιά τέχνης, μάλιστα δε τρόπος του αποδεικνύειν την περί την στιχοποιίαν ικανότητα, επιγραφή ποιήματος τινος του Αυσονίου», στο: Liddell & Scott, Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης, 4ος τόμος, μτφρ. Ανέστη Κωνσταντινίδου, Αθήνα: Γεωργάκα, 1906, σ. 327.

 

 

Advertisements

Duettos από το #07

TitanicSkantz (2)

σκίτσο: Titanic_Γιώργης Μαθόπουλος

 

Γιάντες   

Είναι αυτό που σου κλείνει τα μάτια

Πριν τραβήξεις το κόκαλο

-καλοψημένη ήταν η κότα, αλήθεια-

Γιάντες, ξεκινάς να μη θυμάσαι

(κώστας πλησιώτης & Ελένη Μοσχοβάκη)

 

 

Αντί ταπετσαρίας

το πλάνο αχανές

και σε πτυχές διπλωμένο

ο αστρονόμος κράταγε

ρυθμό συμπαντικό

μια ταπετσαρία

δε φέρνει κατάνοιξη

ούτε το τρυπάνι

τριγμό

(feuve & κώστας πλησιώτης)

 

 

  — Δεν ξέρω τι σημαίνει, τί.

Η πιο σημαντική επί-θεση

είναι η αναγνώριση που έπεται της γέννησης.

Το αποδεικτικό ότι ανήκεις κάπου.

Μονάχα η ανάσα μου,

το κλάμα μου,

επανέρχονται

για να μαρτυρήσουν

την ανώνυμη θυσία.

Δεν έχω “μέσα” να ανατρέξω

ούτε άλλες λέξεις

για να περιγράψω το παράδοξο.

Δε βρίσκω σώμα στη σκιά της ύβρεως

κι απ’ το φόβο απλώς βαβίζω

μπαμπαμπα

προστάτεψέ με

pater família αγκάλιασέ με

κι εγώ ως αντάλλαγμα

θα τιμώ το όνομά σου.

(οι νικολακόπουλοι)

 

Η αποκαθήλωση του “εγώ”

οι μαυροφορεμένες ήξεραν

να καπνίζουν

με κείνο το λοξό μειδίαμα

περίγραμμα σταθερότητας.

“σκοτώνεις γυναίκες;”

(Κικέρτα & κατίμ)   

Κάθε πρωί

σκαλίζεις στα γρήγορα στο πρόσωπό σου

μάτια γινωμένα που κρέμονται

έτοιμα να πέσουν

χείλη μισάνοιχτα

τι ήταν αυτό που ήθελες να πεις

πριν σου σωθούν οι σφαίρες;

(Μαργιάννα Χύμου & Έλενα Νικολακοπούλου)

                                                                                                 

MathFysisTonSynaisthimaton

σκίτσο: Φύσις των Συναισθημάτων_Γιώργης Μαθόπουλος

 

 

 

 

le pillole ufficiali hanno un effetto scemo

che prendo comunque in considerazione dato

che sono presuntuoso quanto un singolo uomo.

Giampaolo De Pietro

 

τα εγκεκριμένα χάπια έχουν μια ηλίθια επίδραση

που λαμβάνω ωστόσο υπόψη δεδομένου

ότι είμαι φαντασμένος όσο ένας μοναδιαίος άνδρωπος

(μετάφραση Ελένη Μοσχοβάκη)

 

 

My own Tamara lives in Piraeas

the empty lot across the old Post Office

corner of Filonos and Admiral B Streets and

where she lives it’s always Spring of ’59

Angelos Sakkis

 

Η δική μου Ταμάρα ζει στον Πειραιά

το αδειανό οικόπεδο απέναντι απ’ το παλιό Ταχυδρομείο

Φίλωνος και Ναυάρχου Β γωνία κι

εκεί που ζει είναι πάντα Άνοιξη του ‘59

(μετάφραση Ελένη Μοσχοβάκη)

 


ii. συλλογικό cut-up μπλέντερ από το #07

η ροζ καταστολή – μ’ ένα άρλεκιν ξεχνιέσαι

 

II. Tα κινούμενα στελέχη έκτακτης ανάγκης και οι μεγάλες γυάλες με τα άλατα στο μπάνιο, της θύμισαν την πρώτη της επαφή με τα πλούτη. Το συναίσθημα ότι είναι κυρία του εαυτού της, ενώ μερικοί άνθρωποι φτιάχνουν μόνοι τη φυλακή τους.

Η συστηματική τιμωρία των παραβάσεων που εμπλέκει η μηδενική ανοχή και οι γυναίκες που δεν είναι τίποτα ευαίσθητα φυτά, βασίζονται στην ιδέα μιας αύξησης της παραγωγικότητας

Ευτυχώς, η συνοικία ήταν έγκυος. Και τώρα; ρώτησε ναζιάρικα. Τα κινούμενα στελέχη έκτακτης ανάγκης πρέπει να ντυθούν.

 

 

-Όχι, μικρούλα μου, δε θα φωνάξεις, της είπε.                                                       

2 lettering1

lettering (digital collage)                    _σουρ λουλου

|μικρούλα, και το υποκοριστικό φώνημα αντήχησε ως την είσοδο|

-Φαντάζεσαι το σκάνδαλο που θα ξεσπάσει όταν θα σε βρούνε γυμνή στην κάμαρά μου;

|δε φαντάζεται|

-Και ποιος θα πιστέψει τις δικαιολογίες σου;

|δεν πιστεύει, δε δικαιολογείται|

μόνο

φωνάζει:

δεν είμαι μικρή

κι αν από μικρές μας λέγανε να κάνουμ’ ησυχία,

ανάληψη ευθύνης για τη φασαρία,

λοιπόν.

κι αν αποστολή του μεσολαβητή (médiateur) είναι η εξουδετέρωση της σύγκρουσης,

αδ(ε)ιαμεσολάβητα

στη σύγκρουση

τότε.

 

ο Έντγκαρ αισθάνθηκε πρωτόγνωρα ανασφαλής.

η Ίζι με την Άγκατα κινήθηκαν προς την έξοδο.

 

Όσοι είναι γεννημένοι στον “αστερισμό” του ενεργού Κοινωνικού Κράτους, αδυνατούν να βιώσουν τα εξεγερτικά φαινόμενα ως τέτοια. Ατύχημα αστρολογικής συγκυρίας.

 

 

bodymatter3

bodymatter3 (digital collage)_σουρ λουλου

                               3

Όλοι μας λειχήνες

ζυμωνόμαστε πάνω στο φαλλικό μανιτάρι.

θα ‘φτανε μια λέξη για να προβάλει ξαφνικά η ερημιά

που χωρίζει τις τάξεις όπως χωρίζει

και τα σώματα.

 

 

 

 

Η κρυφή γοητεία του αίματος ή Τι δε μας έμαθαν στο νοσοκομείο

 

Η νομική ανηλικιότητα του αίματος με δυνατότητα γενετικής εξέλιξης προς το καλό ή το κακό, σας κρατά αιχμαλώτους όσο ποτέ. Κάτω ο Professor X, ζήτω ο Malcolm X.

 

 

 

Το συλλογικό project αυτού του τεύχους ως ένα cut-up παλίμψηστο, ανακατεμένο στο συλλογικό μας μπλέντερ, διερευνά τα σημεία συνάντησης του φαντασιακού του μεταπολιτευτικού “κοινωνικού -θεραπευτικού*- κράτους” με τη ροζ λογοτεχνία της περιόδου. Απαρχή της διαδικασίας, τα συλλογικά αλληλεπιδρώμενα κολλάζ των εικαστικών, με τα οποία κι ακολούθησε διαρκής διάλογος ανατροφοδότησης από την πλευρά της γραφής. Έτσι, οι παραγόμενες -μέσ’ από την αναδιάταξη του τεμαχισμού- εικόνες δεν είναι πλέον ευκρινές αν προηγήθηκαν του λόγου ή αν τις υπέβαλε εκείνος πρώτος: λες και τα κολλάζ (λόγου ή εικόνας, εικόνας ή λόγου) αδράχνουν κοινές στιγμές.

 

arlekin_collage.jpg

digital collage _Kristel Pent

 

*Κρίστοφερ Λας, “Η Ζωή στο Θεραπευτικό Κράτος”,
μτφρ. Ν. Γκιμπιρίτης, τχ. 6, Πρόταγμα.

Homeless – Φίλτρα της Σοφίας Πρέκα (+ τσακμακοστίχοι)

 

homeless sophia preka1

 

homeless sophia preka2

 

Ξυπνάω και η φιγούρα μου ξεθωριάζει.

Κάθε μέρα γεννιέμαι κουλουριασμένος.

Νύχτα. Υπάρχω. Δεν υπάρχω.

Μέρα. Είμαι εδώ. Δεν είμαι.

Βλέμματα. Με βλέπουν. Δε με κοιτάνε.

Νύχτα. Μέρα. Γεννιέμαι με πόνο.

 

(Κικέρτα)

 

 

homeless sophia preka3

 

less

λίγο

όλο και πιο λίγο

άφιλτρο

Lesky χωρίς

αρχαία ελληνική γραμματεία

κρύο

αγάπη χωρίς

λες

 

(κατίμ)

 

 

homeless sophia preka4

 

 

φίλτρο καφέ,

πράσινο φίλτρο,

κόκκινο φίλτρο μπουκωμένο,

κι εκείνη φίλτρο μπλαβί

για κείνες τις νύχτες που ασφυκτιούσε

και για τις κρύες λεωφόρους θάλασσες

που πάταγε το πόδι της

και της χαρίζανε κραγιόν

 

(κώστας πλησιώτης)

 

 


Two poems – Angelos Sakkis |μεταξύ τόπων|

Δυο ποιήματα αποφασισμένα να μείνουν στην αγκαλιά της πρώτης τους γλώσσας

Το παράδοξο οιδιπόδειό τους δεν μπορούσε παρά να τα διατηρήσει αμετάφραστα

 

 

W  R  I  T  I  N  S  T  O  N  E

 

 T  H  E  R  E  A  R  E  S  O  M  E  P  E  O  P  L  E

 W  H  O  W  O  N  T  S  H  Y  F  R  O  M  T  E  L

 L  I  N  G  Y  O  U  T  H  E  W  A  Y  T  H  I  N  G

 S  A  R  E  F  O  R  T  H  E  Y  K  N  O  W  T  H  E

Y  ‘V  E  L  O  O  K  E  D  A  T  O  D  D  S  A  N  D

H  A  V  E  A  R  R  I  V  E  D  A  T  A  V  E  R  A  G

W  H  I  C  H  I  S  F  O  R  T  H  E  M  T  H  E  T

R  U  T  H  A  N  D  T  H  E  R  E  F  O  R  E  T  R  U

T  H  F  O  R  E  V  E  R  Y  O  N  E  E  L  S  E  S  U

C  H  P  E  O  P  L  E  T  E  N  D  T  O  P  U  T  T  O

O  M  U  C  H  T  R  U  S  T  O  N  U  S  U  A  L  L  Y

B  U  T  O  T  H  E  R  S  0  N  L  Y  T  E  L  L  Y  O U

H  O  W  T  H  I  N  G  S  L  O  O  K  F  R  O  M  W

H  E  R  E  T  H  E  Y  S  T  A  N  D  A  N  D  T  H  E  Y

W  I  L  L  M  A  K  E  N  O  C  L  A  I  M  S  I  N  T  H

E  A  B  S  O  L  U  T  E  T  H  O  S  E  A  R  E  T  H  E

O  N  L  Y  P  E  O  P  L  E  I  L  I  L  I  S  T  E  N  T O

,β  ι  ε’

 

 

Starting way below

                                       the surface

        barely, hardly at all, scratched

    that it comes to bear, how he has

 as he plies this new voice, he finds

      for fun, catch as catch can, then

serendipitous stuff, no method, just

     mostly undisciplined, haphazard

                          reading all the time


reading all the time

mostly undisciplined, haphazard

serendipitous stuff, no method, just

for fun, catch as catch can, then

as he plies this new voice, he finds

that it comes to bear, how he has

barely, hardly at all, scratched

the surface.

 

 

 

14287491_10207607543295851_1543660476_n

διασύνδεση δημόσιου χώρου σε αποκατάσταση οθωμανικών στάβλων στη Θεσσαλονίκη (τοπογραφικό σκίτσο της Ηρώς Τζωρτζακάκη)

 


Αρέσει σε %d bloggers: