Tag Archives: συνομιλία

little gem of yours – Κώστας Πλησιώτης / Kristel Pent

σχέδιο Kristel Pent – little gem of yours

 

little gem of yours

it appears my surfaces are sinking

all foundation is retreating

inch by inch

byte by byte

don’t care

couldn’t do

I am a master hoarder

instances forever hording closer

the ticket, the receipt, the empty tobacco pouch, the cracker joke,
the jar I soak, my old

All Stars, a ballot paper,
some jeans

I did and will fit into

some say get rid of all

this little phlegm of yours

I say build a showcase

and in such high resistance

go sprinkle stale flor de sal

onto your rancid fleurs du mal

τα πετράδια σου

να οι επιφάνειες βυθίζονται

τα θεμέλια γκρεμίζονται

μέτρο μέτρο

μπάιτ μπάιτ

δε νοιάζομαι

δε θα μπορούσα

εγώ ο άρχων των αποθησαυρισμών

στιγμών που όλο στοιχίζονται

αποδείξεις, εισιτήρια, άδειοι καπνοί, σχολικά ραβασάκια,
αριστερές προκηρύξεις, τα παλιά μου σταράκια, μουλιασμένα

βαζάκια, το τρύπιο τζήν που

μία μέρα πάλι θα μου κάνει
κάποιοι λένε στείλ’ τα αλλού

τ’ απολειφάδια του νου σου

μα εγώ τα εκθέτω στη βιτρίνα


κι όλος αντίσταση

σκορπίζω άνθος αλατιού

πάνω στα σάπια άνθη του κακού

 


το παιδί – Francesco Balsamo

«Το Παιδί», 2016, Francesco Balsamo

 

Κοιτώντας το παραπάνω σχέδιο του Francesco Balsamo

για το τσακμάκι #6  που σε λίγες μέρες έρχεται,

αντικρίσαμε στο «Παιδί» του

το «Σημάδι της Αφροδίτης» του Νίκου Κούνδουρου.

Κι ενώ παίζαμε τεντώνοντας τα όρια μεταξύ των γλωσσών,

είδαμε ακόμη μια φορά τα σύνορα να λυγίζουν,

μέχρι που χάθηκαν παντελώς από τ’ ανάμεσό μας.

«Μικρές Αφροδίτες», 1963, Νίκος Κούνδουρος ( 1926-2017)

 

 

 


Χταπόδι – μέρος Β’

Ψητό χταπόδι με σάλτσα poema

Υλικά:
– 1 χταπόδι ψαρεμένο με περιπετειώδη τρόπο
– 1 ξερό κρεμμύδι
– 1 σφηνάκι δάκρυα
– 1/2 κιλό κονιορτοποιημένη βλακεία
– 1 και 1/2 κιλό στεγανοποιημένη φρίκη
– λίγο αστοδιάλο
– 2 φύλλα δάφνης μασημένα
– αλάτι
– πιπέρι

Παίρνουμε το χταπόδι,
το χαϊδεύουμε απαλά στην πλάτη.
Παίρνουμε το μαχαίρι,
το χαϊδεύουμε απλά στη λαβή.
Κόβουμε με ακρίβεια χιλιοστού
για μη αρτιμελές αποτέλεσμα.
Προσθέτουμε στην κατσαρόλα
μια πρέζα αλατοπίπερο
και μια δόση από την αλάνθαστη μάσκα
(δε χρειάζεται αγορά, καθείς την κουβαλά μαζί του).
Αντί για λάδι, προσθέτουμε δάκρυα.
Σωτάρουμε τα συγκερασμένα μόνο πλοκάμια
με τα ξερά κρεμμύδια.
Τα άλλα τα αφήνουμε να βράσουν στο ζουμί τους.
Περιμένουμε υπομονετικά να μας αρπάξει το φαί
κι όταν με το καλό αρπάξει,
δε χρειάζεται καν να προσθέσουμε βλακεία και φρίκη (δημιουργείται από μόνη της).
Προσθέτουμε λίγο αστοδιάλο λοιπόν.
Το χταπόδι σιχτιρίζει,
μαζεύει τα κομμάτια του και γυρνά αγανακτισμένο
πίσω στη θάλασσα.

 

Το παραπάνω κείμενο γράφτηκε συλλογικά
από τους Γιώργη Μακελάρη, Κικέρτα, Μερλάνα ντε Τροκ
Το σχέδιο των markonis και skotini έγινε με μελάνι χταποδιού σε χαρτόνι και στη συνέχεια αφέθηκε για μέρες στον ήλιο. Μυρμήγκια αφαίρεσαν κομμάτια του μελανιού διαβρώνοντας το χαρτί.

Το σχέδιο των markonis και skotini έγινε με μελάνι χταποδιού σε χαρτόνι και στη συνέχεια αφέθηκε για μέρες στον ήλιο. Μυρμήγκια αφαίρεσαν κομμάτια του μελανιού διαβρώνοντας το χαρτί.

 


Χταπόδι – μέρος Α’

Το χταπόδι έχει δύο εγκεφάλους και τρεις καρδιές.

Ο ψαράς δεν χρειάζεται να το ξέρει αυτό.

Μ’ έναν εγκέφαλο και μισή καρδιά θα αναδυθεί από της άγνοιας τα κύματα.


Τα οχτώ του πόδια που ποτέ τους δεν ήτανε οχτώ

θα βουρλιστούν πάνω στο καμάκι μέχρι να αποφασίσουν να πεθάνουν

κι ύστερα θα ματώσουν όλες του τις καρδιές

άνισα χάνοντας στον αγώνα ανθρώπου-φύσης.

 

Δύο εγκέφαλοι και τρεις καρδιές στο ξάφρισμα της κατσαρόλας

θα κάνουν τον ψαρά να θυμηθεί πως όλου του κόσμου η σκόνη

δεν φτάνει να θάψει μια χούφτα άμμο απ’ του πελάγους το βυθό.

 

Το παραπάνω ποίημα γράφτηκε συλλογικά
στροφή στροφή
από τους γιώργο Κακαέ, sine lege και Ελένη Μοσχοβάκη.

Το σχέδιο των markonis και skotini έγινε με μελάνι χταποδιού σε χαρτόνι και στη συνέχεια αφέθηκε για μέρες στον ήλιο. Μυρμήγκια αφαίρεσαν κομμάτια του μελανιού διαβρώνοντας το χαρτί.

Το σχέδιο των markonis και skotini έγινε με μελάνι χταποδιού σε χαρτόνι και στη συνέχεια αφέθηκε για μέρες στον ήλιο. Μυρμήγκια αφαίρεσαν κομμάτια του μελανιού διαβρώνοντας το χαρτί.


Λήμματα – ποιήματα

Λένορμαν, ο, ουσ.: ξενικό κύριο όνομα,
προερχόμενο από αρχαίο μύθο των βίκινγκς.
Είναι ο θεός της αγνότητας του λαού των βίκινγκς,
που λατρευόταν κυρίως από τις γυναίκες της φυλής,
οι οποίες τραγουδούσαν τους ύμνους του
την ώρα που έπλεναν τα δέρματα των ζώων.
Θεωρείται ο προπομπός των γνωστών μετέπειτα ηρώων
της marvel, όπως ο spiderman, ο batman κ.ο.κ..
Ο μύθος τον θέλει να ταξιδεύει μέχρι τον ελλαδικό χώρο,
να ερωτεύεται τη θεά Άρτεμη
και να εγκαθίσταται για πάντα κάπου στην Αθήνα,
αναμένοντας ανταπόκριση στον έρωτά του,
το πιο πιθανό κοντά στην περιοχή του ποταμού Κηφισού.
ετυμ.: λενόρ (καθαρός) + μαν (ανήρ).
η λέξη προέρχεται από την αρχαία διάλεκτο των βίκινγκς.

sine lege

Λενορμάν
ορμάν οπότε από τον λόφο
κι όπως ανθρώπου άστεως μάτι
δεν μπορεί να ξεχωρνά σφαίρες από φωνές
μια τους έσκασε
πάνω σε κείνο το μνημείο το ταφικό το εγκάρδιο
πάνω από το γράμμα «ε»
/
οι εργάτες των καπνών
μπλέκονται με τους φαντάρους
και δεν είναι κανείς ν’ απορεί πως
μια και δυο
μέσα στα τόσα καπνά και τα τόσα τουφέκια
η κουβέντα κατεβαίνει απ’ το λόφo
όλο καμάρι
μ’ εν’ άφιλτρο στα χείλη
/
κι ο έρμος μένει λοιπόν
με μνημείο και μ’ οδό
αλλά με μόνιμη επωδό
κείνο το άξεστο, βαλκάνιο
Λένορμαν
ανάθημα της ιστορίας
κι ανάθεμα θα ‘ταν να λες
/
οι δεκέμβρηδες στο καπνεργοστάσιο
ήταν ακόμα τότε νωποί
μα τα τσιγάρα τους
ξηρά φιτίλια

κώστας πλησιώτης

προμηθέα (ουσ.): η κρούστα αίσθηση
ότι έχεις δει μια εικόνα,
ή βιώσει μια κατάσταση
ξανά στο παρελθόν,
γαλλιστί το dejavu. [ < προ + μη – θέα ]

Γιώργης Μακελάρης

προμηθέα
Οι θάλασσες τού μοιάζαν ίδιες.
Σαν να είχε ξαναβουτήξει σε όλες.
Σαν να μην είχε βιώσει ποτέ
αυτό το συναίσθημα της πρώτης φοράς.
Τέτοια δυστυχία.
Μνήμη μου,
πάλι με τον άλλο μου εαυτό
με απατάς;

γιώργος Κακαές

Σχέδιο: Μαρού.

Τα παραπάνω κείμενα περιέχονται στο έντυπο θέρους,
που τυπώθηκε για τον ένα χρόνο του τσακμακιού
και μοιράζεται ελεύθερα.

Αρέσει σε %d bloggers: