Soprattutto* – Giampaolo De Pietro & Francesco Balsamo

 

È come un viaggio in Grecia -senza scadenza!
(= σαν ένα ταξίδι στην Ελλάδα -χωρίς λήξη!)

*soprattutto = πάνω απ' όλα
Balsamo Lartigue

σχέδιο: Francesco Balsamo (& Lartigue)

 

come ieri

φωτογραφία: come ieri_Giampaolo De Pietro

 

come

κολλάζ: come_Giampaolo De Pietro

 

Francesco Balsamo - Si accartocciano come foglie le scarpe

σχέδιο: Si accartocciano come foglie le scarpe_Francesco Balsamo 

 

GIAMPAOLO DE PIETRO COLLAGE

κολλάζ: Giampaolo De Pietro

 

irre.movibile

κολλάζ: irre.movibile_Giampaolo De Pietro 

 

Note cromatiche

φωτο-κολλάζ: Note cromatiche_Giampaolo De Pietro

Advertisements

δυο ποιήματα – μαύρο μάτι

 

Sight_2017_06_05_170530_984

φωτογραφία: Jubjub (Έλενα Νικολακοπούλου)

Δεσμωτήριο

Βαθύ σκοτάδι στο ψυχιατρικό λευκό
σε δωμάτιο αποστειρωμένο
βρώμικα χέρια σε κλείσανε
και με φτηνά καθαριστικά
καμουφλάρουν την ασχήμια
Ανεξίτηλα σημάδια αφήσαν’ θηλιές
που σφιχτά σ’ αγκάλιαζαν
να γίνουν ένα με τη σάρκα σου,
κι οι δεσμοφύλακες
έξω απ’ την πόρτα παραμονεύουν.
Επισφραγίζουν τα δεσμά σου
Πώς να ξεφύγεις χωρίς να λερωθείς,
κι αν μείνεις,
πώς να συνεχίσεις με λευκό το ποινικό.

 

 

 

Sight_2017_08_23_143950_914

φωτογραφία: Jubjub (Έλενα Νικολακοπούλου)

Μαύρο νερό

Δεν ξεθωριάζουν οι αναμνήσεις
Δεν επουλώνονται οι πληγές
που ανοίγει το σκοτάδι
Μαύρο νερό κυλάει στα πρόσωπα
τις νύχτες,
όταν διψάει το μαξιλάρι,
ανασύρονται οι στιγμές
μια-μια σα σπίθες ξεσπάνε
Γίνονται φλόγες
που λιώνουν το κορμί
και με ιδρωμένα αποτυπώματα
αφήνουν την πνοή τους.

 

μαύρο μάτι


ii. θραύσματα από τη συλλογική «δυσ-οιδε-γονία» του #08

 

Το συλλογικό πρότζεκτ αυτού του τεύχους
ακολουθεί τη ροή της πανσελήνου,
σαν γενεαλογία του μυστηρίου εκείνου
που ξορκίζει την ποσοτικοποίηση των καιρών μας.

 

σπηκ λάικ μη
θρου μη
εινστέντ οβ μη
αιντ
άι
εμ
σάιλεντ

 

[Σάιλεντ σπελλ]

marou2_clean

σκίτσο: μαρου.

 

 

και ξανά,
όποι’ άστρα σπέρνει
βροχές θερίζει κι αντάρες

τοτέμ_δανάη

τοτέμ: aleks & δ.

 

κάθε Ρωγμή, ο αντάρτΗς δε
θα δει ποτέ τη μάνα, μόνο
θα περπατήσει πάνω στη
φωτιά την μπλε, sans mère
να δει το φεγγάρι απαγορεύεται, ο
φωτεινότερος αστέρας, η μάνα
φταίει, κόκκινο πηχτό στο
φλυτζάνι, η μάχη ξεθύμανε, ο
παρατηρητής της Δύσης εγεννήθη
Αλ Καμπ, δεν είχε πατέρα και
δεν ήταν στρατιώτης.

 

[Ξόρκι των Ωδ-ινών]

 

 

 

υ.γ. Η γιορτή του θεού λύκου
             Κικέρτα & feuve

 

mystical symbol_Kristel

mystical symbol: Kristel Pent

Σαν έπεφτε η νύχτα,
σύσσωμη η αγέλη των λύκων
τραγουδούσε:
«κι εγώ στην αρκαδία
ιθυφαλλική μελωδία
ασκός γεμάτος φως
εκεί που λούζονταν
οι νύμφες σας
κατουρώ ατόλες
της ιστορίας.
κατασπαράζω αρνιά
κι ανθρώπους
αθώους και ενόχους,
διακρίσεις δεν κάνω»

 

totem_kristel

τοτέμ: Kristel Pent

 

 

 

 

Άχρονους αιώνες αργότερα
την εποχή αυτή που το φεγγάρι είναι πλέον ένα
οι απόγονοί τους ντύνονται με γούνες ζώων
και χορεύουν προς τιμήν τους γύρω από τη φωτιά
εξυμνώντας την ιστορία
εκείνης της φυλής των λύκων
που κατάφερε να εξημερώσει
την αγέλη των ανθρώπων.

 


i. θραύσματα από τη συλλογική «δυσ-οιδε-γονία» του #08

 

Το συλλογικό πρότζεκτ αυτού του τεύχους
ακολουθεί τη ροή της πανσελήνου,
σαν γενεαλογία του μυστηρίου εκείνου
που ξορκίζει την ποσοτικοποίηση των καιρών μας.

 

 

marou1_clean

σκίτσο: Η κατάρα_μαρου.

«Στάχτηκα», έλεγε η γιαγιά κι εμείς τη διορθώναμε. 

«Σκιάχτηκα λέμε, καλέ γιαγιά».

«Σιγά», απαντούσε αυτή. «Τι σχέση έχουν παιδί μου οι σκιές; Για βλέπεις για ακούς τέτοια πράγματα, στάχτη γίνονται τα μέσα σου».

 

[το ξόρκι της στάχτης]

 

 

 

001_clean

σκίτσο: Ελένη Μοσχοβάκη

Το ραβδί που κρατάει τη λογική μου

ανάμεσα στα πόδια του αγάλματος της ελευθερίας

στέμμα, διαφωτισμός και πένα στη γραφή

 

[ξόρκι-γλωσσοδέτης

 ενάντια στον εξορθολογισμό του Διαφωτισμού]

 

 

 

 

 

collective broken mirror_black

συλλογικό(ς)σπασμένοςκαθρέφτης (collective collage)

 

 

«Πορνοβοσκοί!

Θα πνιγείτε καταβροχθίζοντας

Ο ένας τον άλλον

Με πόδια στραμπουληγμένα

Θα χορεύετε πάνω στους

Τάφους σας και με 

Πλαστικά μανταλάκια 

Θα απλώνετε στα

Έντερά σας τα ρούχα

Των παιδιών σας

Που θα γίνουν κάγκουρες

Και θα ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ»

 

[Η οργή της Γιαννούλας]

 

 

 

Νάνση

σχέδιο: Νάνση Εξάρχου

 

Αν θες άνθρωπο να εκδικηθείς με κατάρα βαριά κι άλυτη,

αναθεμάτισέ τον τη

                                   σκιά

του να χάσει και ποτέ να μην την ξαναβρεί. Θα υποφέρει ατέλειωτα,

γιατί αν χάσεις τη σκιά σου άνθρωπος δε λέγεσαι.

 

«Καὶ ἔσο ἐλεύθερος καὶ ἐλυτρωμένος ὑπό αντικειμένης δυνάμεως ἵνα
λυθῶσι καὶ ἀφανισθῶσιν ἡ σκιά καὶ τὸ αποτύπωμα αὐτοῦ εἰς τὸ
φῶς
Καὶ ἐστί δεμένος καὶ κωλυόμενος ὑπό τῆς γῆς καὶ τῆς θαλάσσης, ἐν
κατωφλίῳ ἤ ἐν αυλαῖς, σκιάν να ἐξάγῃ τὸ σώμα του»

 

[Ξόρκι για να χάσεις τη Σκιά σου]              


2 zines by accident – Μανόλης

i. the valse of a gaze 

~manolo’s gaze on alexia’s drafts~

 

zine #1 _manolo

 

ii. the pain of a gaze over ads

~manolo’s gaze on numbers~

 

zine #2 _manolo

 

*επεξεργασία των σχεδίων σε video: Kristel Pent


Αρέσει σε %d bloggers: